بوده و لوزه‌ها چرك نكرده باشند كوبيده خاكشير نيز مىتواند مؤثر واقع شود . دوالى يا واريس يكى ديگر از عوارض سوء مزاج ارثى است كه تاكنون داروئى براى آن نيافته‌اند . در آغاز بروز با خوردن خاكشير مىتوان آن را به كلى درمان كرد . ولى چنانچه بيمارى بسيار پيشرفت كرده باشد آن را تخفيف كلى داده و مانع پيشرفت آن خواهد گرديد . بايد يادآور شوم كه خاكشير در اين باب يكى از بهترين داروهاى خوراكى مىباشد و اين آزمايش و تجربه‌ايست كه من شخصا كرده‌ام و در علم طب بىسابقه است . اگزما ( سوداى جلدى ) كه هنوز داروى قاطعى براى آن نيافته‌اند اغلب با تصفيه مزاج ، استفاده از معجون‌ها ، هليله‌ها و نظاير آن بهبود يافته و بويژه با خاكشير غالبا نتايج خوب در درمان آن حاصل مىگردد . شوره سر كه يكى از عوارض و اشكال سوء مزاج است نيز اغلب با خوردن خاكشير بهبود مىيابد . متذكر مىشوم كه اين امر را بارها آزمايش نموده‌ام . گاه سوء مزاج سبب ريزش مو مىگردد كه با خوردن خاكشير ، مقل ازرق و هليله‌ها اين عارضه بر طرف مىشود . برخى اوقات در بن موهاى سر احساس خارش مىنمائيم كه علت آن نيز از سوء مزاج است . اين ناراحتى با صرف معجون‌هايى از انواع هليله ، مقل ازرق و خاكشير بهبود مىيابد . * حال كه از آزمايش‌هاى خود روى داروى خاكشير ذكرى به ميان آوردم لازم مىدانم در مورد اين گياه‌دارو و خواص آن بطور مشروح‌تر و در چارچوب استفاده آن در طب گياهى ، خواننده را آگاه سازم : خاكشير ، تخم گياهيست به رنگ زرد مايل به سرخى . خاكشير بر دو نوع است يكى با دانه‌هاى ريز كه اندكى تلخى دارد و ديگرى كمى درشت‌تر و كمى تيره‌تر . اين نوع اخير بيشتر مصرف خوراكى - داروئى دارد . طبيعت خاكشير « گرم و تر » است و بدين جهت يكى از داروهاى مفيد ضد سودا محسوب شده و در درمان بيماريهائى كه سبب آنها از وجود « سودا » باشد بسيار كاربرد دارد و غالبا رفع عارضه را مىنمايد . در واقع خاكشير را بايد يكى از داروهاى آنتىآلرژيك به شمار آورد .